Ντόρα Πάλλη

Υποψήφια Βουλευτής Νοτίου Τομέα Αθηνών (Β3)

Άσκηση ενδοσχολικής βίας στο φυσικό και διαδικτυακό κόσμο. Ομιλία στο Περιστέρι.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Β5 νομαρχιακή και την υπεύθυνη γυναικών και αγαπητή φίλη Ελένη Τσικνιαδοπούλου για την πρωτοβουλία της σημερινής διοργάνωσης.

Ιδιαίτερα, τώρα στην εποχή της κρίσης με τις οικογένειές να δίνουν ένα τεράστιο αγώνα για την επιβίωση.

Τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα βιώνουμε την έξαρση του φαινομένου του σχολικού εκφοβισμού ή αλλιώς bullying με αποκορύφωμα τα  τραγικά  περιστατικά  που πήρανε το φως της δημοσιότητας και συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία.

Παράγοντες όπως η οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα μας τα τελευταία χρόνια, η προβολή της βίας από τα ΜΜΕ αλλά και οικογενειακοί παράγοντες συντελούν στο να αυξηθούν τα περιστατικά ενδοσχολικής βίας. Οι έρευνες δείχνουν ότι ένα ποσοστό γύρω στο 20% των μαθητών στην Ελλάδα βιώνουν ή έχουν βιώσει καταστάσεις σχολικού εκφοβισμού.

Τα ποσοστά είναι μεγαλύτερα στον  διαδικτυακό εκφοβισμό – γνωστό ως cyber bullying.

Διάβασα πρόσφατα μία έρευνα που έγινε σε 655 παιδιά, Ε και Στ δημοτικού στην Αττική.

Το 30%.βίωσε ένα τουλάχιστον περιστατικό εκφοβισμού στο διαδίκτυο τον τελευταίο μήνα.

Το 20% βιώνει 3με 4 ανάλογα περιστατικά.

Είναι πολύ υψηλά τα ποσοστά για να εφησυχάζουμε.

 

Τι είναι όμως  ο σχολικός εκφοβισμός? Ο όρος εκφοβισμός αναφέρεται σε μια σειρά από επιβλαβείς συμπεριφορές, τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές.  Ωστόσο, η συμπεριφορά εκφοβισμού έχει συνήθως τα ακόλουθα τέσσερα χαρακτηριστικά:
1. Είναι επαναλαμβανόμενος και επίμονος – αν και μερικές φορές ένα μόνο περιστατικό μπορεί να έχει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα με την επίμονη διαχρονική συμπεριφορά.

  1. Είναι σκόπιμα επιβλαβής – αν και περιστασιακά ο βαθμός ενόχλησης που προκαλεί δε γίνεται συνειδητά από όλους εκείνους που είναι υπεύθυνοι.
  2. Πρόκειται για μια ανισορροπία δύναμης, αφήνοντας κάποιον με την αίσθηση ότι είναι ανήμπορος να το αποτρέψει ή να το σταματήσει.
  3. Προκαλεί συναισθήματα αγωνίας, φόβου, μοναξιάς και έλλειψη εμπιστοσύνης σε αυτούς που το υφίστανται.

Οι έρευνες στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως δείχνουν ότι τα τελευταία χρόνια ο εκφοβισμός περνάει από τον φυσικό στον διαδικτυακό κόσμο . Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός μπορεί να οριστεί ως χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ), ιδίως κινητών τηλεφώνων και το διαδίκτυο, για να ενοχλήσει κανείς κάποιον.

Ο ηλεκτρονικός εκφοβισμός μπορεί να είναι μια επέκταση του εκφοβισμού που γίνεται πρόσωπο-με-πρόσωπο, με την τεχνολογία, παρέχοντας στον «νταή» άλλο τρόπο να παρενοχλήσει το στόχο του. Ωστόσο, η ηλεκτρονική παρενόχληση διαφέρει σε αρκετά σημαντικά σημεία από άλλα είδη εκφοβισμού,   για παράδειγμα η  εισβολή στο σπίτι/προσωπικό χώρο και η  δυσκολία στον έλεγχο ηλεκτρονικών μηνυμάτων που κυκλοφορούν.

Κανένα παιδί δεν πρέπει να βιώσει τον εκφοβισμό και όλοι έχουμε ένα ρόλο να παίξουμε ώστε να εξασφαλίσουμε να μην υπάρχει εκφοβισμός.

Επειδή ο εκφοβισμός είναι συχνά ένα αόρατο φαινόμενο θα πρέπει ως γονείς να είμαστε ευαισθητοποιημένοι σε συμπεριφορές που φανερώνουν ότι το παιδί μπορεί να έχει πέσει στόχος εκφοβισμού όπως άρνηση να πάει σχολείο , μειωμένη όρεξη για φαγητό, διαταραχές ύπνου.

Ο πιο σημαντικός τρόπος αντιμετώπισης του φαινομένου  είναι να υπάρχει καλή επικοινωνία γονέα- παιδιού σε σταθερή βάση που αποτελεί ασπίδα προστασίας ενάντια στην ρηματοποίηση.

Στο επίπεδο του γονέα υπάρχουν οι εξής βασικές αρχές αντιμετώπισης του εκφοβισμού

  • Περάστε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά σας
  • Ακούστε το παιδί σας
  • Ενθαρρύνετε την συμμετοχή του στον αθλητισμό
  • Ενθαρρύνετε την συμμετοχή του σε εθελοντική εργασία
  • Βοηθήστε το παιδί να αναπτύξει ικανότητες επίλυσης προβλημάτων

Στο επίπεδο της σχολικής κοινότητας  και της κοινωνίας , είναι εξαιρετικά σημαντική  η ανάπτυξη δράσεων ευαισθητοποίησης και πρόληψης με βιωματικό χαρακτήρα.

Εμείς, στο  Διεθνές Κέντρο Ολυμπιακής Εκεχειρίας σε συνεργασία με το Βρετανικό Συμβούλιο και τον Σύλλογο Ελλήνων Ολυμπιονικών έχουμε σχεδιάσει και υλοποιούμε το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα κατά της ενδοσχολικής βίας με τίτλο  «Σέβομαι τη Διαφορετικότητα». Το πρόγραμμα είναι υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Το πρόγραμμα «Σέβομαι τη Διαφορετικότητα» απευθύνεται σε μαθητές του  δημοτικού και του γυμνασίου και έχει ως στόχο του να αναδείξει τα ιδανικά που πρεσβεύει ο Ολυμπισμός και η Ολυμπιακή Εκεχειρία όπως η ισότητα, η αποδοχή του διαφορετικού, ο σεβασμός και η καλύτερη κατανόηση μεταξύ των μονάδων και των κοινωνιών. Για να πετύχει τους στόχους του, το πρόγραμμα χρησιμοποιεί εργαλεία μη τυπικής μάθησης, όπως εργαστήρια βιωματικού χαρακτήρα, τραγούδια, δραστηριότητες εναλλαγής ρόλων και τεχνικές ενσυναίσθησης, σεμινάρια και εκπαιδευτικό υλικό για δασκάλους και εκπαιδευτικούς και μέλη της ευρύτερης σχολικής κοινότητας (γονείς, κατοίκους περιοχής κλπ).

Έως σήμερα, έχουμε επισκεφτεί πάνω από 250 σχολεία σε όλη την Ελλάδα  όπου 20.000 μαθητές έχουν συμμετάσχει στα εκπαιδευτικά εργαστήρια βιωματικής προσέγγισης.  Επίσης 700 εκπαιδευτικοί και γονείς  έχουν λάβει ειδική επιμόρφωση μέσα από τη συμμετοχή σεμιναρίων που έχουν παραδώσει καταξιωμένοι ειδικοί.

Μέσα από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα τα παιδιά συνειδητοποιούν ότι ο σχολικός εκφοβισμός και η βία ευδοκιμούν όταν δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την διαφορετικότητα και δεν προωθούμε τον διάλογο. Καταλαβαίνουν την έννοια της ομαδικότητας και την αξία του σεβασμού σε κανόνες και θεσμούς. Αντιλαμβάνονται ότι σε κάθε πρόβλημα θα πρέπει να προσπαθούμε να είμαστε μέρος της λύσης και όχι επικριτικοί.

Η προσέγγιση συνδυάζει την εκπαιδευτική διδασκαλία με το  διαδραστικό παιχνίδι, με τη συμμετοχή ολυμπιονικών, οι οποίοι ως κοινωνικά πρότυπα φέρνουν αποτελεσματικότερα τους μαθητές εγγύτερα στις Ολυμπιακές Αξίες.

θα ήθελα να αναφερθώ στην προσωπική μου εμπειρία από την διδασκαλία του εκπαιδευτικού προγράμματος

Ιστορια1 – Στην έκτη δημοτικού σε σχολείο της Αττικής, ήταν ένα αγόρι πολύ ζωηρό το οποίο μένει σε ίδρυμα. Με είχαν ενημερώσει οι δάσκαλοι ότι το παιδί αυτό είναι ζωηρό και δημιουργεί προβλήματα. Στο πλαίσιο της εκμάθησης αθλήματος με τα παιδιά, η ολυμπιονίκης είδε ότι το παιδί αυτό ήταν πολύ καλό. Με ενέργειες του σχολείου το παιδί γράφτηκε σε τοπικό σύλλογο, και από ότι μαθαίνουμε έχει βελτιωθεί η συμπεριφορά του στο σχολείο. Η επιτυχημένη ενασχόληση του με άθλημα έχει συντελέσει στο να αυξηθεί η αυτοεκτίμηση του, και κατά συνέπεια να μειωθεί η επιθυμία του να επιβάλλεται με λεκτική ή σωματική  βία σε πιο αδύναμους συμμαθητές του.

Ιστορία 2 – Σε ένα δημοτικό σχολείο στην έκτη δημοτικού ένα κορίτσι που ξεχώριζε λόγο της εμφάνισης της – ήταν ένα κεφάλι ψηλότερη από τα άλλα κορίτσια και εύσωμη. Κατά την διάρκεια του προγράμματος παρακολουθούσε και συμμετείχε με μεγάλη χαρά. Πρόσεξα ότι την κοιτούσαν οι συμμαθητές της, ειδικά στην ενότητα με το δίδαγμα « μόνο και μόνο επειδή είναι διαφορετικό δεν σημαίνει ότι θέλει να είναι μοναχό».

Ο Ολυμπιονίκης που ήταν μαζί μας μίλησε στα παιδιά εξηγώντας τους ότι και ο ίδιος είχε δεχτεί κοινωνικό αποκλεισμό όταν ήταν  μικρός και πως η ενασχόληση του σε ομαδικό άθλημα τον βοήθησε να τον αποδεχτούν οι συμμαθητές του. Μίλησε στα παιδιά για την αξία της φιλίας και την σημασία του να έχουν παρέες και να μιλάνε μεταξύ τους. Αυτή η «εξομολόγηση» του ολυμπιονίκη –  που στη συγκεκριμένη περίπτωση λειτουργεί ως πρότυπο στα παιδιά- παρότρυνε το κορίτσι αυτό να σηκωθεί ενώπιον της τάξης και να μας πει ότι έχει δεχτεί  bullying, ότι κάποια παιδιά την κοροϊδεύουν και την αποκαλούν «χοντρή». Θα ήθελα να σημειώσω ότι αυτές οι συμπεριφορές αποτελούν εκδηλώσεις λεκτικού εκφοβισμού και αποκλεισμού και προκαλούν εξευτελισμό και ψυχολογικό πόνο. Και μας είπε « ότι πλέον δεν δίνω σημασία γιατί έχω την παρέα μου και νοιώθω καλύτερα». Το εντυπωσιακό είναι ότι  εκεί  ήταν και το παιδί που την εκφόβιζε  και το παραδέχτηκε ότι κάποιες στιγμές ξεφεύγει στην συμπεριφορά.

Τα άνω περιστατικά δείχνουν την αναγκαιότητα  ενημέρωσης και συζήτησης με τα παιδιά σε σταθερή βάση αλλά και την ενίσχυση της συνεργασίας και επικοινωνίας όλων των φορέων – παιδιών, γονέων, εκπαιδευτικών, κοινωνίας – στην αντιμετώπιση ενός τόσο σημαντικού κοινωνικού φαινομένου. Για αυτό και πιστεύω ότι τέτοιες πρωτοβουλίες όπως η σημερινή που δείχνουν έμπρακτα το ενδιαφέρον της ελληνικής κοινωνίας για το θέμα μπορούν να συνεισφέρουν πολλά στη προσπάθεια αντιμετώπισης του φαινομένου αυτού.

Αγαπητοί φίλοι,

Πριν κλείσω την ομιλία μου επιτρέψτε μου και λίγο ένα προσωπικό τόνο.

Δίνω και εγώ τον προσωπικό μου αγώνα κατά του εκφοβισμού εδώ και τρία χρόνια.

Πολλές φορές αθόρυβα.

Έχουμε γυρίσει όλη την Ελλάδα.

Είμαι περήφανη γιατί μέχρι στιγμής στο πρόγραμμα μας έχουν εμπλακεί πάνω από 20000 μαθητές και δύο χιλιάδες καθηγητές.

Είναι ένα πρόγραμμα που έχει ακουμπήσει στην κοινωνία μας.

Το συμπέρασμα που βγάζω αβίαστα είναι ότι υπάρχει μία άλλη υπέροχη Ελλάδα δίπλα μας.

Υπάρχει ευαισθησία, λληλεγγύη,καλοσύνη, προσφορα,

υπάρχουν πολίτες με όλη την έννοια του όρου.

Είμαι ευτυχής που δούλεψα με αυτήν την Ελλάδα της ελπίδας και θεωρώ χρέος μου να αναδείξω και να βοηθήσω όσο μπορώ αυτήν την πλευρά της πατρίδας μας, την πλευρά που είναι πλειοψηφία.

Σήμερα εδώ επιβεβαιώνετε αυτήν μου την άποψη.

Δείχνετε και εσείς αποδείξεις αυτής της άλλης Ελλάδας.

Μας γεμίζετε όλους με ελπίδα.

Πραγματικά!

Και για το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας και για το μέλλον της πατρίδας μας.

Συνεχίστε με αυτές τις εκδηλώσεις, συνεχίστε το άνοιγμα στην κοινωνία με έργα, με προσφορά και όχι μόνο με λόγια.

Σας αξίζουν πολλά συγχαρητήρια.

0 comments

By