Ντόρα Πάλλη


Uncategorized

Ο κύκλος συζητήσεων είναι μέρος του προγράμματος «Σέβομαι τη Διαφορετικότητα», που υλοποιείται για έβδομη συνεχή χρονιά, και απευθύνεται στα δημοτικά και στα γυμνάσια σχολεία ολόκληρης της χώρας. Η πρωτοβουλία του British Council και του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας έχει καταφέρει να εκπαιδεύσει δεκάδες χιλιάδες μαθητές από κάθε σημείο της Ελλάδας βραβεύοντας πρωτοβουλίες των μαθητών ενάντια στον σχολικό εκφοβισμό. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.

 

Ο στόχος του προγράμματος, που υλοποιείται με τη βοήθεια του Συλλόγου Ελλήνων Ολυμπιονικών και με την υποστήριξη της Samsung Electronics Hellas, είναι να αναδείξει τα ιδανικά που πρεσβεύει ο oλυμπισμός και η oλυμπιακή εκεχειρία όπως η αναγνώριση και αποδοχή της διαφορετικότητας, η ισότητα ευκαιριών, η κοινωνική ένταξη, η επίλυση διαφορών, ο σεβασμός και η καλύτερη κατανόηση μεταξύ των μονάδων και των κοινωνιών. Η κατανόηση αυτών των εννοιών σε μικρές ηλικίες και μέσω καινοτόμων εκπαιδευτικών δράσεων είναι πολύ σημαντική και προάγει το ομαδικό πνεύμα και τη δημιουργική συνύπαρξη διαφορετικών ιδεών, προελεύσεων, θρησκειών και πάνω από όλα το σεβασμό στα κοινά.

 

Δείτε το σεμινάριο εδώ:

Ο αθλητισμός και οι ολυμπιακές αξίες μας ενώνουν

#Live Συζητάμε με τον Τάκη Φύσσα (πρωταθλητής Ευρώπης 2004) για τις αξίες του αθλητισμού

Posted by British Council Greece on Wednesday, April 29, 2020

Στη σημερινή περιοδεία του στην Γλυφάδα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εισέπραξε πολλά μηνύματα. Μηνύματα αισιοδοξίας, αγωνίας και προσμονής για πολιτική αλλαγή. Το δικό του μήνυμα; Νίκη σε όλες τις κάλπες στις 26 Μαΐου! #metonkyriako #doranotia

Η απόφαση του κ. Manfred Weber να ξεκινήσει την προεκλογική εκστρατεία του για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής από την Ελλάδα, σηματοδοτεί ένα και μόνο πράγμα. Ότι, δηλαδή, η χώρα μας την επόμενη μέρα θα βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα και του ιδίου, αλλά κυρίως της Ευρώπης #epp

Βρεθήκαμε στο Δημαρχείο Γλυφάδας για να ανταλλάξουμε ευχές μαζί με τον Δήμαρχο Γιώργο Παπανικολάου και τους αντιδημάρχους Περικλή Δορκοφίκη και Παναγιώτη Κισκήρα. Μαζί μας οι δημοτικοί σύμβουλοι Μαρία Παπάζογλου, ο Δημήτρης Ακρίβος, η Νατάσα Αργυροπούλου και η υποψήφια ευρωβουλευτής και αγαπημένη φίλη Ελένη Παναγιωταρέα.

Εγώ μπορεί να φροντίζω, ώστε τα παιδιά μας να βρούν ένα ασφαλές διαδίκτυο. Αλλά, εσείς όλες οι γυναίκες του καθημερινού μόχθου φροντίζετε, ώστε τα παιδιά μας να βρουν ένα φιλόξενο κόσμο να τους περιμένει». Ευχαριστώ την Ένωση Γυναικών Γλυφάδας «Εμείς» για τη σημερινή βράβευση!

Αγαπητές Φίλες,
Αγαπητοί Φίλοι,
Μέλη της Παναθηναϊκής Οργάνωσης,
Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι, σήμερα, εδώ, ανάμεσα σε καλούς φίλους, ανάμεσα σε Γλυφαδιώτες και Γλυφαδιώτισσες. Θέλω να συγχαρώ την Πρόεδρο και φίλη, Σάσα Σερεμίδη, και το Διοικητικό Συμβούλιο της Παναθηναϊκής Οργάνωσης Γυναικών Γλυφάδας-Βούλας για τη σημερινή εκδήλωση με θέμα «το δημογραφικό πρόβλημα», το οποίο και απειλεί αισθητά πια το υπαρξιακό μέλλον της ελληνικής κοινωνίας.
Στο σημερινό ακροατήριο, μπορώ να αναγνωρίσω αρκετά πρόσωπα που ζουν με τη διαρκή αγωνία και το άγχος που δημιουργούν τα λεγόμενα οικογενειακά βάρη. Εσάς όλους που τολμήσατε -μέσα σε δύσκολες συνθήκες- να δημιουργήσετε οικογένεια, να προσφέρετε ενεργά στο κοινωνικό σύνολο, ακόμα και -αν θέλετε- να προχωρήσετε σε προσωπικές θυσίες στο βωμό της οικογενειακής ευτυχίας.
Απλούς και καθημερινούς ανθρώπους που το σπίτι τους σφύζει από ζωή. Που περνούν το κατώφλι του και ακούν φωνές, γέλια, ή και κλάματα. Που συμβάλλουν, ώστε το «αύριο» της πατρίδας τους στις ευρωπαϊκές έρευνες να έχει θετικό αντί για αρνητικό πρόσημο μπροστά από τον δείκτη του πληθυσμού της.
Αυτή είναι και η βασική πτυχή του προβλήματος. Η υπογεννητικότητα.
Πρέπει να σας πω ότι από το 2011 έως και τα τέλη του 2016, η χώρα μας απώλεσε σχεδόν το 3% του πληθυσμού της, κυρίως, λόγω της γέννησης λιγότερων παιδιών. Και μια δυσοίωνη πρόβλεψη δείχνει ότι από 10,8 εκ. το 2016, ο πληθυσμός της χώρας μας υπάρχει περίπτωση να μειωθεί στα 9,9 εκ. έως το 2030 και στα 8,9 εκ. έως το 2050. Άρα, μέχρι τότε θα είμαστε κατά 2 εκ. λιγότεροι.
Παράλληλα, θέλω να αναφέρω ότι στην Ελλάδα το 2016 ο δείκτης γονιμότητας ήταν 1,38, ένας από τους χαμηλότερους στον κόσμο. Ενώ, η αναλογία που πρέπει να ισχύει για μια ικανοποιητική δημογραφική άνθιση είναι 2,1 ανά γυναίκα. Αυτούς τους αριθμούς, κρατήστε τους. Γιατί δείχνουν ότι η πορεία των γεννήσεων δεν επαρκεί, προκειμένου να αναχαιτιστεί η δημογραφική κατρακύλα και να αναπληρωθούν οι διαρκώς μειούμενες γενεές.
Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί ότι κατά μέσο όρο οι Ελληνίδες αποκτούν, σήμερα, το πρώτο παιδί τους στην ηλικία των 30,3 ετών από 28,8 το 2008. Ενώ, ακόμη παλαιότερα, αυτό συνέβαινε στα 23 τους χρόνια.
Θα αφήσω την περαιτέρω ανάλυση αυτών των στοιχείων στον καθηγητή Στέφανο Χανδακά που έχει έρθει προετοιμασμένος με τα απαραίτητα υλικοτεχνικά μέσα απ’ ό,τι βλέπω.
Νομίζω ότι έγινε σαφές, πλέον, ότι σταδιακά η πατρίδα μας μαραίνεται. Όλοι έχουμε παρακολουθήσει στην τηλεόραση ή το διαδίκτυο κάποια οδοιπορικά ρεπορτάζ σε απομακρυσμένες περιοχές της Ελλάδας. Σε ακριτικά χωριά, όπου πλέον, ο δυναμισμός και η ζωντάνια των νέων ανθρώπων έχουν εκλείψει. Χωριά και κωμοπόλεις που η ζωή και το παιχνίδι έχει παραχωρήσει τη θέση της σε μονότονες καφενειακές συζητήσεις και άδειες πλατείες.
Έχω επισκεφθεί και εγώ τέτοιες περιοχές και έχω δει από κοντά την απονέκρωση της ελληνικής υπαίθρου. Πρέπει να σας πω ότι στη Ψέριμο, το Μεγανήσι, τη Θηρασιά και αλλού, μετά βίας λειτουργούν τα σχολεία.
Και αυτή η θλιβερή εικόνα για την Ελλάδα συμπληρώνεται, αν συνυπολογίσει κανείς και την ανεξέλεγκτη φυγή του διανοητικού κεφαλαίου της στο εξωτερικό. Της κινητήριας δύναμης για την αναδόμηση της πληγωμένης -από την κρίση- πατρίδας μας. 500.000 περίπου νέοι επιστήμονες, που βρίσκονται σε παραγωγική, αλλά και αναπαραγωγική ηλικία, έχουν εγκαταλείψει την πατρίδα μας. Το επονομαζόμενο και ως brain drain είναι, ίσως, ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επιτείνουν το δημογραφικό πρόβλημα. Νέοι που, σήμερα, σε συντριπτικό ποσοστό δεν μπορούν λόγω της έντονης οικονομικής κρίσης, να σχεδιάσουν το μέλλον τους και επιλέγουν να μεταναστεύσουν.
Πρέπει να σας εκμυστηρευτώ ότι και εγώ, ως μητέρα μιας έφηβης κόρης, ζω καθημερινά με την αγωνία πως το παιδί μου θα αποφασίσει να ξενιτευτεί. Και, νομίζω, πως πολλές από εσάς έχετε νιώσει ή βιώνετε, μαζί μου τώρα, αυτό το συναίσθημα.
Όμως, το Δημογραφικό πρόβλημα δεν εστιάζεται μόνο στην υπογεννητικότητα. Είναι και άμεση συνέπεια της ηλικιακής μετάπτωσης του ελληνικού πληθυσμού. Σύμφωνα με ευρωπαϊκή έρευνα, η Ελλάδα το 2030 θα αποτελεί τη χώρα με το μεγαλύτερο ηλικιακά πληθυσμό της Γηραιάς -πλέον κυριολεκτικά- Ηπείρου. Η πατρίδα μας, έχει μετατραπεί στο πιο ραγδαία γηράσκον έθνος της Ευρώπης. Έθνος που καλείται άμεσα να αντιστρέψει τη δυσανάλογη πορεία των θανάτων εν συγκρίσει με αυτή των γεννήσεων. Έθνος με άσπονδους γείτονες που αυξάνονται και πληθύνονται, ενώ το ίδιο συνεχώς συρρικνώνεται.
Αλλά, κυρίως, ένα έθνος που έρχεται αντιμέτωπο, τα τελευταία χρόνια, με το ξεθώριασμα της εθνικής του ταυτότητας και τον αποπροσανατολισμό της αξιακής του πυξίδας.
Γιατί, Φίλες και Φίλοι,
Το βασικό στοιχείο της εθνικής ταυτότητας και ακρογωνιαίος λίθος της κοινωνίας μας, η οικογένεια, είναι αυτή που σήμερα, δέχεται πόλεμο από πολλούς παράγοντες. Πρώτον, από την πολύπλευρη κρίση. Μια κρίση που δεν περιορίζεται σε οικονομικό επίπεδο και στην απουσία ενός ασφαλούς σχεδιασμού για το μέλλον, αλλά εξαπλώνεται και στο αξιακό επίπεδο. Και αυτό φαίνεται από την απορρύθμιση των διαπροσωπικών σχέσεων. Πλέον, το έλλειμμα εμπιστοσύνης και η κακή επικοινωνία μεταξύ νέων ανθρώπων εμποδίζει τη δημιουργία ουσιαστικών δεσμών. Τα πολλά διαζύγια που σημειώνονται από πολύ νωρίς είναι ένα από τα άμεσα αποτελέσματα αυτής της κατάστασης, καθώς και η ανασφάλεια που οδηγεί τα ζευγάρια στο να μη τεκνοποιήσουν.
Στην Ελλάδα, άλλωστε, εμφανίζεται ένα από τα μεγαλύτερα ποσοστά πρώτων γεννήσεων από μητέρες ηλικίας άνω των 40 στην Ευρώπη (5,3%). Ταυτόχρονα, αυξάνονται δραματικά, ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία, τα ποσοστά των Ελληνίδων που δεν αποκτούν παιδί.
Προφανώς, σε αυτό μεγάλο ρόλο έχει διαδραματίσει και η πλήρης χαλάρωση του κοινωνικού κράτους και το χιλιομπαλωμένο από κάθε άποψη δίχτυ κοινωνικής προστασίας που διαχρονικά συγκρατούσε την ελληνική οικογένεια, ενώ σήμερα παλεύει ακόμα και για να περισυλλέξει τα απομεινάρια της.
Φίλες και Φίλοι,
Το δημογραφικό πρόβλημα έπρεπε να έχει ευαισθητοποιήσει, εδώ και πολλά χρόνια, το σύνολο του πολιτικού προσωπικού, αλλά δυστυχώς δεν είναι θέμα που μπαίνει «στα μανταλάκια» ούτε και είναι πρώτη είδηση για τις τηλεοράσεις, παρ’ όλο που αποτελεί καταλύτη για την εν γένει επιβίωση και διατήρηση του έθνους μας. Και αυτό γίνεται, γιατί το δημογραφικό απαιτεί μακρόπνοες και άκρως αποτελεσματικές πολιτικές. Πολιτικές με ορίζοντα τις επόμενες γενεές και όχι τις επόμενες εκλογές.

Για αυτό ακριβώς το λόγο χρειάζονται άμεσα λύσεις. Λύσεις που εκκινούν από τη δημιουργία ενός ισχυρού πλέγματος θεσμικών, κοινωνικών και πολιτικών συναρμογών.

Επιτρέψτε μου, εδώ, να σας παρουσιάσω τους 4 βασικούς άξονες της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας:
1ον, Την Στήριξη των νέων γονέων.
2ον, Τη Στήριξη των εργαζομένων γονέων και κυρίως των γυναικών.
3ον, Τη λήψη Θεσμικών μέτρων για την γενικότερη προετοιμασία της κοινωνίας και της πολιτείας στις δημογραφικές εξελίξεις και την αντιμετώπιση των σύγχρονων προκλήσεων και
4ον, Την άοκνη προσπάθεια για την Αντιστροφή του brain drain
Πρέπει οπωσδήποτε να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα της δημογραφικής μας πολιτικής. Πάντα, βέβαια, με προτεραιότητα την υποστήριξη της ελληνικής οικογένειας και την παροχή κινήτρων προς των νέους συμπολίτες μας να γίνουν γονείς και να επωμιστούν, με αυτόν τον τρόπο το δικό τους μερίδιο κοινωνικής ευθύνης.

Αγαπητές Φίλες,
Αγαπητοί Φίλοι,
Όλα τα παραπάνω καταδεικνύουν ότι λύσεις υπάρχουν αν υπάρχει πολιτική βούληση και στρατηγική.
Βούληση, για να πάψει, ουσιαστικά και πρακτικά, η χώρα μας να παραμένει άτεκνη.
Βούληση, για να στηρίξουμε με πράξεις και όχι ευχολόγια την ελληνική οικογένεια.
Και όλα αυτά δεσμεύομαι ότι θα εργαστώ σκληρά για να υλοποιηθούν.
Δεσμεύομαι, από όποια θέση και αν βρεθώ, πώς θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου…
Για να στηρίξω την Ελληνίδα μητέρα, γιαγιά, σύζυγο και νοικοκυρά.
Για να υπερασπιστώ και εγώ με τις δυνάμεις μου την ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας, την ελληνική οικογένεια που μέσα σε αυτή τη δεκαετή περίοδο των μνημονίων κατάφερε να αποτρέψει την εξαθλίωση του λαού μας και να του επιτρέψει να ονειρεύεται με αισιοδοξία το μέλλον!

Σας ευχαριστώ πολύ!

Τα τελευταία χρόνια, η πατρίδα μας δίνει μία αδιάκοπη μάχη με το χρόνο. Μάχη για να κρατηθεί νέα και ζωντανή. Μία μάχη που, δυστυχώς, τα νούμερα δείχνουν ότι -μέχρι στιγμής- την χάνει. Ήδη από το 2011 έως και τα τέλη του 2016, η χώρα μας απώλεσε σχεδόν το 3% του πληθυσμού της, ενώ η έκθεση της ειδικής επιστημονικής επιτροπής της Βουλής για το Δημογραφικό προβλέπει ότι ο πληθυσμός της χώρας μας μπορεί να μειωθεί από 0,8 έως και 2,5 εκατομμύρια μέχρι το τέλος του 2050. Τα κομμάτια του θλιβερού αυτού παζλ συμπληρώνονται, αν συνυπολογίσει κανείς πως η χώρα μας έχει να καταγράψει πληθυσμιακό πλεόνασμα από τη δεκαετία του 1990. Με απλά λόγια, από το 2000 και έπειτα, κάθε χρονιά «κλείνει» με περισσότερους θανάτους από γεννήσεις παιδιών, φαινόμενο, δηλαδή, που είχε να καταγραφεί από τα χρόνια της Κατοχής. Αυτή είναι και η βασική πτυχή του προβλήματος. Η ακραία υπογεννητικότητα. Ένα σύμπτωμα της εποχής, το οποίο και εδράζεται στο δισταγμό και την ανασφάλεια των νέων ζευγαριών για το αύριο. Αισθήματα που μπλοκάρουν τα σχέδια τους για ένα σπιτικό με πολλές παιδικές φωνές και χαμόγελα. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά μέσο όρο, οι Ελληνίδες αποκτούν το πρώτο τους παιδί στα 30,3 έτη. Αυτό το στατιστικό στοιχείο δεν θα ήταν από μόνο του ανησυχητικό, αν ακολουθούσαν και άλλα παιδιά. Δυστυχώς, όμως, σήμερα, πολλές οικογένειες αρκούνται στο ένα παιδί, με αποτέλεσμα ο δείκτης γονιμότητας στη χώρα μας να αγγίζει μετά βίας το 1,38, ενώ η τιμή για μια ικανοποιητική δημογραφική άνθιση θα έπρεπε να ανέρχεται σε 2,1 ανά γυναίκα. Γίνεται, πλέον, σαφές ότι με αυτούς τους ρυθμούς είναι αδύνατον να αναπληρωθούν οι διαρκώς μειούμενες γενιές.
Παράλληλα, όπως είναι φυσικό, το Δημογραφικό πρόβλημα επιδεινώνεται από την ηλικιακή μετάπτωση του ελληνικού πληθυσμού. Σύμφωνα με μια πρόσφατη ευρωπαϊκή έρευνα, η Ελλάδα θα αποτελεί, το 2030, τη χώρα με το μεγαλύτερο ηλικιακά πληθυσμό της Γηραιάς – κυριολεκτικά πλέον – Ηπείρου. Άλλη μια αρνητική πρωτιά που φαίνεται πως κατακτά η χώρα μας. Μετατρέπεται στο πιο ραγδαία γηράσκον έθνος της Ευρώπης. Άλλωστε, οι εικόνες δημογραφικού «μαρασμού» δεν λείπουν από την καθημερινή μας ενημέρωση. Άδειες πλατείες σε ακριτικά χωριά και περιοχές, κενές σχολικές αίθουσες σε απομακρυσμένα νησιά και πολλές συσσωρευμένες βαλίτσες νέων στα ελληνικά αεροδρόμια. Νέων ανθρώπων που βρίσκονται σε παραγωγική και αναπαραγωγική ηλικία. Νέων επιστημόνων που επιλέγουν τη φυγή από τη χώρα, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Νέων πολιτών που περίμεναν ότι το «χιλιομπαλωμένο» δίχτυ κοινωνικής προστασίας θα τους κρατούσε όρθιους, ενώ αδυνατεί, ακόμα, και να τους προσφέρει τα βασικά. Και αυτή είναι η δεύτερη μάχη που καλούμαστε να δώσουμε. Να σχεδιάσουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο όχι μόνο για τα ζευγάρια που θέλουν να γίνουν γονείς, αλλά και για τις οικογένειες που θέτουν ως στόχο να γίνουν πολυμελείς. Να βοηθήσουμε τους νέους ανθρώπους που βρίσκονται στο εξωτερικό να δουν την ελπίδα πίσω από το πέπλο απαισιοδοξίας που σκεπάζει τη χώρα μας και να επαναπατριστούν. Να σχεδιάσουμε μακρόπνοες και αποτελεσματικές πολιτικές που θα οδηγήσουν νομοτελειακά σε ένα νέο baby boom. Και αυτό πρέπει να γίνει με ορίζοντα όχι τις επόμενες εκλογές, αλλά τις επόμενες γενεές.

Ντόρα Πάλλη
Σύμβουλος Εκπαιδευτικών & Κοινωνικών θεμάτων
Γενικός Γραμματέας Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας

Καθήκον ενός καλού δημάρχου είναι να κρατά της πλατείες και τους δρόμους της πόλης του καθαρούς και φωταγωγημένους. Ο Δημήτρης Κάρναβος έκανε στον Ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας στην Καλλιθέα αυτό που χρόνια έπρεπε να έχει γίνει.

Τα τελευταία χρόνια, η πατρίδα μας δίνει μία αδιάκοπη μάχη με το χρόνο. Μάχη για να κρατηθεί νέα και ζωντανή. Μία μάχη που, δυστυχώς, τα νούμερα δείχνουν ότι -μέχρι στιγμής- την χάνει. Ήδη από το 2011 έως και τα τέλη του 2016, η χώρα μας απώλεσε σχεδόν το 3% του πληθυσμού της, ενώ η έκθεση της ειδικής επιστημονικής επιτροπής της Βουλής για το Δημογραφικό προβλέπει ότι ο πληθυσμός της χώρας μας μπορεί να μειωθεί από 0,8 έως και 2,5 εκατομμύρια μέχρι το τέλος του 2050. Τα κομμάτια του θλιβερού αυτού παζλ συμπληρώνονται, αν συνυπολογίσει κανείς πως η χώρα μας έχει να καταγράψει πληθυσμιακό πλεόνασμα από τη δεκαετία του 1990. Με απλά λόγια, από το 2000 και έπειτα, κάθε χρονιά «κλείνει» με περισσότερους θανάτους από γεννήσεις παιδιών, φαινόμενο, δηλαδή, που είχε να καταγραφεί από τα χρόνια της Κατοχής. Αυτή είναι και η βασική πτυχή του προβλήματος. Η ακραία υπογεννητικότητα. Ένα σύμπτωμα της εποχής, το οποίο και εδράζεται στο δισταγμό και την ανασφάλεια των νέων ζευγαριών για το αύριο. Αισθήματα που μπλοκάρουν τα σχέδια τους για ένα σπιτικό με πολλές παιδικές φωνές και χαμόγελα. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά μέσο όρο, οι Ελληνίδες αποκτούν το πρώτο τους παιδί στα 30,3 έτη. Αυτό το στατιστικό στοιχείο δεν θα ήταν από μόνο του ανησυχητικό, αν ακολουθούσαν και άλλα παιδιά. Δυστυχώς, όμως, σήμερα, πολλές οικογένειες αρκούνται στο ένα παιδί, με αποτέλεσμα ο δείκτης γονιμότητας στη χώρα μας να αγγίζει μετά βίας το 1,38, ενώ η τιμή για μια ικανοποιητική δημογραφική άνθιση θα έπρεπε να ανέρχεται σε 2,1 ανά γυναίκα. Γίνεται, πλέον, σαφές ότι με αυτούς τους ρυθμούς είναι αδύνατον να αναπληρωθούν οι διαρκώς μειούμενες γενιές.
Παράλληλα, όπως είναι φυσικό, το Δημογραφικό πρόβλημα επιδεινώνεται από την ηλικιακή μετάπτωση του ελληνικού πληθυσμού. Σύμφωνα με μια πρόσφατη ευρωπαϊκή έρευνα, η Ελλάδα θα αποτελεί, το 2030, τη χώρα με το μεγαλύτερο ηλικιακά πληθυσμό της Γηραιάς – κυριολεκτικά πλέον – Ηπείρου. Άλλη μια αρνητική πρωτιά που φαίνεται πως κατακτά η χώρα μας. Μετατρέπεται στο πιο ραγδαία γηράσκον έθνος της Ευρώπης. Άλλωστε, οι εικόνες δημογραφικού «μαρασμού» δεν λείπουν από την καθημερινή μας ενημέρωση. Άδειες πλατείες σε ακριτικά χωριά και περιοχές, κενές σχολικές αίθουσες σε απομακρυσμένα νησιά και πολλές συσσωρευμένες βαλίτσες νέων στα ελληνικά αεροδρόμια. Νέων ανθρώπων που βρίσκονται σε παραγωγική και αναπαραγωγική ηλικία. Νέων επιστημόνων που επιλέγουν τη φυγή από τη χώρα, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Νέων πολιτών που περίμεναν ότι το «χιλιομπαλωμένο» δίχτυ κοινωνικής προστασίας θα τους κρατούσε όρθιους, ενώ αδυνατεί, ακόμα, και να τους προσφέρει τα βασικά. Και αυτή είναι η δεύτερη μάχη που καλούμαστε να δώσουμε. Να σχεδιάσουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο όχι μόνο για τα ζευγάρια που θέλουν να γίνουν γονείς, αλλά και για τις οικογένειες που θέτουν ως στόχο να γίνουν πολυμελείς. Να βοηθήσουμε τους νέους ανθρώπους που βρίσκονται στο εξωτερικό να δουν την ελπίδα πίσω από το πέπλο απαισιοδοξίας που σκεπάζει τη χώρα μας και να επαναπατριστούν. Να σχεδιάσουμε μακρόπνοες και αποτελεσματικές πολιτικές που θα οδηγήσουν νομοτελειακά σε ένα νέο baby boom. Και αυτό πρέπει να γίνει με ορίζοντα όχι τις επόμενες εκλογές, αλλά τις επόμενες γενεές.

Ντόρα Πάλλη
Σύμβουλος Εκπαιδευτικών & Κοινωνικών θεμάτων
Γενικός Γραμματέας Εθνικής Ολυμπιακής Ακαδημίας

Η εικόνα του Ελληνικού είναι, σήμερα, κάτι παραπάνω από αποκαρδιωτική. Μια επένδυση που θα έπρεπε ήδη να δεσπόζει ως αναπτυξιακός πυλώνας της περιοχής, καθυστερεί και προσκρούει στις ιδεοληψίες της Κυβέρνησης. Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει συμβολική σημασία.

Γιατί, επιβεβαιώνει, για πολλοστή φορά, πως για τη Νέα Δημοκρατία, η ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας δεν είναι διαπραγματεύσιμες. Αλλά, αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για τη Νέα Ελλάδα. Την Ελλάδα που δε θα επαιτεί, αλλά θα απαιτεί. Την Ελλάδα που δε θα περιμένει «μεσσίες», αλλά θα στηρίζεται στις δικές της δυνάμεις. Την Ελλάδα της ελπίδας και των ευκαιριών για όλους.